سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

99

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

قوله : كما انّه لو دخل بها : ضمير در [ انّه ] به عاقد و در [ بها ] به معقوده راجع است . قوله : لانّه زان بذات البعل : ضمير در [ لانّه ] بواطى راجع است . قوله : و الاشكال فيهما واه : ضمير در [ فيهما ] به صورت عقد جاهل و عدم دخول وى و فرض عقد عالم و دخولش به معقوده راجع است . قوله : او العلم مع عدمه : يعنى عدم دخول . قوله : من عدم النص عليه : ضمير در [ عليه ] به كل واحد من الفرضين راجع است و اين عبارت اشاره به وجه عدم الحاق مىباشد . قوله : و كون الحكم بالتحريم هنا اولى : اينعبارت اشاره است بوجه الحاق . قوله : و لعلّه اقوى : ضمير در [ لعلّه ] به الحاق و حكم بتحريم راجع است . قوله : فى وقت امكانه منه : ضمير در [ امكانه ] به ولد و در [ منه ] بجاهل راجع است . قوله : و لها مهر المثل مع جهلها : ضمير در [ لها ] و [ جهلها ] به موطوئه عود مىكند . قوله : و تعتد منه بعد اكمال الاولى : ضمير در [ منه ] به واطى راجع بوده و مقصود از [ الاولى ] عدّه زن از شوهرش مىباشد .